Figuurlijk aan het landen

Uitgelicht

Tja, dan ben je letterlijk geland en dan breekt de tijd aan van figuurlijk landen. Het eerste wat mij opviel toen we over Nederland vlogen was dat echt alles zo plat is ;-). En dan stap je uit het vliegtuig en spreken ze gewoon Nederlands. Je weet het allemaal wel, maar om het weer te ervaren is zo anders. Het was heerlijk om mijn familie weer in de armen te sluiten :) en stevig vast te pakken. Toen moest ik in de auto stappen, gelukkig ging ik achterin, dus nog geen last van dat ik aan de verkeerde kant instapte. Want ja in Kenia rijden ze links en zit het stuur rechts. Deze vergissing maakte ik wel toen ik zelf weer moest rijden in Nederland. Ik heb zelf niet in Kenia gereden, maar als er niemand op de weg is hier ga ik toch stiekem ff naar links van de weg ;-). De treinreis van Nederland naar België, een paar dagen later, was ook weer even wennen. Zo zat de internationale trein helemaal bomvol, veel mensen stonden in de gangpaden. Ik keek een beetje raar naar mijn stoel en dacht ‘hier kan nog makkelijk iemand bij zitten, als we nu met z’n drieen gaan zitten, dan hoeft niemand meer te staan ;-)’. Tja in Kenia gingen we in een 14 persoonsbusje er toch wel bijna met z’n dertigen in. Dus ruimte zat in de trein…

Ook in de winkels hier is het heel anders. Waar je in Kenia werd gecontroleerd of je geen wapens bij je had, was ik hier aan het zoeken waar de beveiliging stond bij de winkels. Bij de groente- en fruitafdeling moest ik weer aan het volgende wennen: het zag er zo schoon en heel uit, maar voornamelijk zo groot ;-). Het voelt voor jezelf allemaal heel vreemd aan. Je weet het en kent het allemaal, maar het ervaren is zo anders. Ze zeggen het zal nog wel even duren, voordat je alles weer ‘normaal’ gaat vinden. Oké, afwachten en rustig wennen dan maar. Dus u moet niet vreemd opkijken als ik niet meer zo precies weet hoe ik mij hier moet gedragen of als ik u zomaar een hand geef als ik dat net al heb gedaan. Want tja, soms kwam mijn collega mij wel 10 keer op een dag de hand schudden en vragen hoe het met mij ging (terwijl hij nog geen 10 minuten geleden hetzelfde had gevraagd ;-)). Het komt vast wel goed allemaal. ;-)

Bwana Asifiwe! (Prijs de Heere)

Uitgelicht

Vorige week vrijdag ben ik weer geland op Nederlandse bodem en woensdag op Vlaamse bodem. Nu alweer 3 dagen van college achter de rug. Tijd om terug te blikken op de laatste weken. Nadat ik mijn moeder op het vliegveld had gezet in Nairobi ben ik een paar dagen bij Maria gebleven. Bij terugkomst in Eldoret begon het Paasweekend dat ik bij Jerry en Mireille en hun kinderen heb doorgebracht. Ik heb al eerder een keer over hen gesproken. Jerry was mijn begeleider op het RITT. Zij zijn in Kenia voor de adoptie van hun tweede dochter (http://www.kenyanhours.blogspot.com/).
Na het Paasweekend ben ik nog een aantal dagen daar gebleven, omdat Jerry een
paar dagen naar Turkana ging. Zo hadden we een meidenweek! Dit was heel gezellig en voor mij was het ook weer even opladen van de energie. Na terugkomst uit Plateau, waar zij wonen op het terrein van RITT, begonnen de laatste twee werkweken. Tijdens deze twee weken heb ik nog een keer les gegeven op het RITT en een training gegeven in Emanuel. En dan was daar het afscheid nemen. Van het RITT heb ik een mooie ketting met een wit kruis gekregen en een kaart waarop de collega’s hadden geschreven! Erg leuk! Tijdens de laatste dag werken op kantoor hadden mijn collega’s een taart laten maken en cadeautjes voor mij gekocht. Ook erg leuk en lief! De dag na het afscheid op kantoor vertrok ik met het vliegtuig naar Nairobi. Beatrice is nog meegegaan naar het vliegveld om mij uit te zwaaien. En daar ging ik dan, met het verdriet van afscheid in mijn ogen. Ik ga de mensen zeker missen!

In Nairobi stond Maria op mij te wachten en we hebben die dag nog lekker geshopt en donderdag voordat ik vertrok zijn we naar Nairobi National Park gegaan. Daar hebben we veel leeuwen en giraffen gezien. Zelfs kleine leeuwenwelpjes, ze miauwen net zoals poesjes, heel schattig J. Tijdens mijn hele periode in Kenia heb ik jammer genoeg geen olifanten gezien, maar wel genoeg andere dieren (zoals kakkerlakken :P ;-)).

Ik heb genoten van de tijd in Kenia en speciaal van het werk! Vooral tijdens het afscheid hoorde ik dat de mensen en studenten het erg op prijs hebben gesteld en dat ze wat hebben geleerd. Het is goed om te horen dat hetgene wat je probeert over te brengen ook daadwerkelijk overkomt! Ik wil jullie dan ook vragen om te blijven bidden voor de mensen in Kenia, en dat ze God mogen blijven volgen in alles. Ik dank u ook voor het meelezen op de blog, de reactie en voornamelijk het gebed, daar heb ik van geleefd! Namens alle gemeentes die ik heb bezocht in Kenia, breng ik u de hartelijke groeten over en Gods zegen. En laten we Hem in alles prijzen, want Hij is onze Schepper en Vader! Bwana Asifiwe (Prijs de Heere)!

God is goed!

Uitgelicht

Het is al weer even geleden dat u iets van mij via de weblog heeft gehoord. Maar daar ben ik dan weer. Het gaat goed met mij, het werken is erg leuk. Ondertussen heb ik al een aantal colleges en trainingen gegeven. Aankomend weekend is het laatste weekend dat ik op pad ga met mijn team. En volgende week woensdag geef ik mijn laatste collegereeks. Ik ben dan nu ook langzaamaan alles aan het afronden. En daarbij denk ik dan ook aan wat dit voor mijn toekomst betekent. Het lesgeven en de trainingen geven vind ik erg leuk en dan voornamelijk het toerusting aspect. Dat je mensen probeert te bemoedigen en handreikingen te geven, vind ik heel mooi werk. Of ik later terug naar Kenia ga om te werken denk ik niet, maar we kunnen niet in de toekomst kijken.

Ondertussen heb ik ook weer van alles mee gemaakt. Zo is mijn moeder 10 dagen hier langs gekomen om te zien wat ik hier allemaal doe. Dat was erg gezellig. Zo heeft ze mee kunnen kijken op het RITT en is ze bij mijn colleges geweest. Op zaterdag zijn we naar een training in Livingstone geweest. Linginstone ligt dicht bij Eldoret. Ik heb daar weer een training over Pastorale zorg gegeven. Normaal geef ik altijd als eerste of tweede  training, maar die dag ging ik als laatste. Dit was een leuke ervaring, want nu zag ik dat de mensen al best wel behoorlijk moe waren. En ik kon daar op participeren
door in de training meer te laten samenvatten, zodat ze wel de essentie van de training te pakken krijgen. Nadat ik mijn moeder in Nairobi naar het vliegveld heb gebracht, ben ik nog een paar dagen bij Maria (een vriendin vanuit Peru, zij wonen nu in Nairobi) en haar gezin gebleven. We hebben daar leuke dingen gedaan. Zo zijn we naar een giraffenhuis geweest, daar konden we de giraffen een kusje geven! Dit was erg leuk!

Ondertussen ben ik ook aan het solliciteren geslagen. Ik hoop dat ik in september al aan de slag kan met werken en daarnaast nog mijn bachelor theologie kan afronden. Dus als u iets voor mij weet :), graag!!!

Ik wil u vragen om te bidden voor de mensen hier en het onderwijs dat ze door de training verkrijgen. Dat ze dat in de praktijk mogen brengen. En ook voor de studenten bij al hetgene wat zij leren, dat ze vanuit het geloof mogen leven. Wilt u ook bidden voor mij in deze laatste weken hier. Ik wil jullie ook danken voor al uw gebed! Dat maakt dat ik elke keer weer door kan gaan. God is goed!

Eerste college aan Diploma 1 (pastorale zorg)

Uitgelicht

’s Ochtends om 5 uur opgestaan, om toch nog maar even wat door te kijken voor het college dat ik om 11:15 uur zou geven. De dag ervoor waren we namelijk naar een school gegaan om de leerlingen te bemoedigen, en we zouden om 2 uur ’s middags weer terug zijn, maar dat werd 6 uur. Tja, dat is Kenia zou je kunnen zeggen ;-). Maar goed mijn voorbereiding was dus kort, daarom er maar vroeg uit.

Om 7:20 uur zou ik worden opgehaald om naar het RITT te gaan, dat werd 7:40 uur, maar goed dat viel nog mee ;-). Daar aangekomen, was degene van wie ik de colleges ‘Pastoral Care’ (=Pastorale zorg) zou overnemen, niet aanwezig. Tja, ook dat hoort bij Kenia ;-). Ik had dit al lichtelijk verwacht en had wel al veel dingen over het college gelezen. Ik ben toen eerst maar begonnen met het maken van een outline van mijn college dat ik zou geven. Zo’n 10 minuten voordat ik zou beginnen nog snel een meeting en ben toen snel naar de klas gegaan van diploma 1 (dit is het eerste jaar van de opleiding tot predikant), onder leiding van Jerry (Nederlander). Hij is samen met zijn vrouw Mireille en dochter hier om nog een dochter te adopteren en daarnaast geeft hij les op het RITT (http://www.kenyanhours.blogspot.com/). Jerry heeft samen met Jurjen (eerst Jurjen drie kwartier en toen Jerry drie kwartier) mijn les geëvalueerd. Ik moest twee keer drie kwartier les geven. Een college bestaat uit 45 minuten. Nou daar stond ik dan, stik nerveus, maar dit verdween echt na de eerste woorden. En vanaf toen heb ik
alleen maar staan genieten voor de klas. Mij was verteld dat de leerlingen van diploma 1 eigenlijk helemaal niet reageren. Maar door gebruik te maken van de Bijbel, waaruit ik hun ook liet lezen, kwam er meer interactie. Het is natuurlijk vaak zo dat je niet met iedereen contact krijgt en dat was nu ook zo. Ik hoop dan ook dat ik volgende week meer contact met ze krijg. Maar voor een eerste keer vond ik het echt super leuk en ging het goed. Het is wel apart om te merken dat er ook studenten in je klas zitten die bijna geen Engels kunnen. Dat maakt het soms wel lastig, aangezien de colleges gewoon in het Engels zijn. Door mede studenten wordt er dan af en toe vertaald.

Ik wil jullie vragen om de studenten van het RITT te gedenken in jullie gebeden. Een heel aantal studenten zijn slecht gemotiveerd, waardoor het soms lastig met het huiswerk dat ik opgeef. Ik wil jullie dan ook vragen om ook voor mij te bidden. Zodat ik hun kan bemoedigen en uitdagen om echt aan het werk te gaan. Want zij moeten straks de kerken in gaan en gaan onderwijzen. Asante sana! (=heel erg bedankt!)



Mijn locatie .