Hello!

Hello!

Ik ben inmiddels alweer bijna een week in Eldoret. Na een goede vlucht, met een onverwachtse tussenstop op Kisumu, kon ik meteen mijn koffers pakken en in de auto stappen bij Jurjen (mijn stagebegeleider ter plekke) en zijn oudste zoon Joël. Bij aankomst eerst een bakje koffie en daarna zijn we kennis gaan maken op het kantoor. Na de kennismaking en wat rondlopen op de compound, zijn we naar mijn huisje gegaan. Ik woon op de compound waar ook Jurjen en Tineke met hun kinderen wonen. Hier bevinden zich ook het conferentie centrum en het kantoor van de kerk. Mijn huisje heeft twee slaapkamers, een huiskamer met een tafel, een keukentje met één gaspitje, een douche waarvan vaak de druk van weg is en een gat in de grond, een zgn. hurktoilet . Hier woon ik met heel veel muggen, maar ’s nachts lig ik veilig onder mijn klamboe. In twee uur had ik mijn huisje ingericht en mijn koffer opnieuw ingedeeld als kledingkast Vervolgens kreeg ik een rondleiding door Eldoret. De opdracht voor mij was vorige week om Eldoret te leren kennen, zodat ik weet waar ik woon en hoe boodschappen haal. Nu, daar stond ik dan de volgende dag, aan de kant van de weg op een taxi te wachten, die ik daarvoor had gebeld. En maar wachten, wachten, wachten, tot dat opeens een collega van kantoor langskwam en aanbood om mij naar de stad te brengen. Hij zette mij af bij de markt, zodat ik wat groenten en fruit kon gaan halen. Tja, ik stapte uit en kwam in een enorme zwarte mensenmassa terecht. Wat kun je je zo alleen voelen in een grote groep. Dat voelde ik me ook. Maar uiteraard hadden ze mij wel gezien hoor. ‘Hello!’, ‘How are you?’, mensen die mij achterna liepen en ik
maar proberen te negeren, want tja, wat moet je hier nu eigenlijk mee. Loop je daar als blanke vrouw door een groep zwarte mannen? Uiteindelijk vond ik weer een plek die ik kende en heb daar mijn boodschappen gehaald. Terug weer de taxi gebeld (ik heb een nummer van iemand die te vertrouwen is als taxichauffeur). Hij haalde mij op en bracht mij weer veilig terug. Poeh, wat was dat een ervaring. Vermoeid door alle indrukken komen zulke momenten best wel op je af. Ik de volgende dag weer vol goede moed opgestaan, want ik zou weer met iemand de stad in gaan. Nu gelukkig dus niet alleen, al hoewel ik nu wel wist waar ‘alles’ was ;-), tja rondjes lopen helpt wel in je oriëntatie ;-). Ik ging nu met een student van het RITT op stap. Hij heet Pieter en is een Keniaan. Hij leidde mij door de stad, langs allemaal vrienden van hem in kleine straatjes. Na een
tijdje gingen we naar een kerkdienst. Hij heeft elke dag (maandag t/m vrijdag) om 12:30 een dienst met wat vrienden, zoals hij dat zelf zei. We kwamen daar binnen, waar mensen al God aan het prijzen waren. Op een manier die ik niet gewoon ben. Al dansend en soort schreeuwend riepen ze God aan. Na een tijdje kwamen er steeds meer mensen, ik denk dat er wel rond zo’n 200 mensen aanwezig waren (precies weet ik het niet). Ik was daar als enige blanke. De dienst bestond uit het aanbidden van God op de net besproken manier, een preek waarbij veel antwoord werd verwacht, zoals AMEN!!!! YES!!!! En het herhalen van zinnen. Het was een indrukwekkende dienst en mooi om mee te maken. Zo heb ik mijn vrijdag doorgebracht.

Lake Nakuru & Menengaikrater

In het weekend ben ik met wat vrouwen op safaritocht geweest. De vrouwen had ik via via ontmoet. Twee huisjes naast mij woont ook een Nederlandse vrouw: Meike. Zij werkt hier tijdelijk in het ziekenhuis. Eerder in de week hadden we een Vlaamse vrouw ontmoet: Heleen. Zij doet haar PhD onderzoek in Eldoret. Meike nodigde ons uit om mee te gaan naar Nakuru, dit ligt op de weg van Eldoret naar Nairobi. Daar is een prachtig safaripark: Lake Nakuru. We gingen met nog drie vrouwen, zij komen uit Amerika en werken ook in het ziekenhuis. Het was echt werkelijk prachtig om zo van
dicht bij wilde dieren te zien. Zo hebben we grote groepen waterbuffels, nijlpaarden, zebra’s, apen, chimpansees, één nijlpaard, pelikanen, flamingo’s, gieren, impala’s en andere soortige antilopes/gazelles gezien. Ook hebben we een aantal giraffen gezien, waarvan één echt heel dichtbij. Leeuwinnen van een afstand samen met hun welpen. En toen we naar een uitkijkpunt gingen, lag er opeens een leeuw zomaar vlak naast de weg. Wij zachtjes er naar toe gereden, en veel foto’s genomen. Maar er kwamen meer auto’s en de leeuw was heel erg onrustig. Wij stonden heel dichtbij en hij kwam naar ons toe gelopen op een heel dreigende manier. Op het laatst was hij één meter bij ons vandaan en het leek of hij ging springen, ik zat bij het raampje en deed snel al gillend mijn raampje dicht. Wij vrouwen gillen dat hij (de chauffeur: Koech) snel moest gaan
rijden. Maar in plaats van dat de leeuw op onze auto sprong, sprong hij onder ons in een tunnel. Ons hart ging echt heel hard te keer, maar we hadden het gelukkig overleefd ;-). Bij het uitkijkpunt hadden we een prachtig uitzicht over het hele park en meer. Na de safaritocht zijn we bij een Ethiopischrestaurantje gaan eten en zijn we snel ons bed ingedoken, want we waren echt versleten. Naast het safaripark zijn we ook nog naar de Menengaikrater gegaan. Dit is een vulkaan die al heel wat jaren slaapt. Vroeger
werd tegen de kinderen gezegd, dat ze daar echt niet heen mochten omdat daar de satan woont. Er kwam namelijk veel rook uit de vulkaan en er leven veel slangen daar. Op het moment dat wij er waren, was er geen rook meer. Terwijl twee weken geleden er nog wel wat rook was. Ik heb daar ook een mooie steen voor Miriam (mijn nichtje) mee genomen, die verzamelt ze namelijk.

Mijn locatie .

6 reacties op “Hello!

  1. Dag Noëmi,

    mooi om te lezen, hoe je je plek al weet te vinden. Fijn dat je in een goed team mag gaan werken. Het lijkt me een hele overgang, zo’n ander land n zo’n compleet andere cultuur. Van harte Gods zegen, in gebed verbonden. Harteklijke groet, ook namens mijn gezin.

  2. Leuk geschreven;-)!!
    We zijn super trots op je!
    Succes met alles deze week en spreken elkaar snel weer. Een hele dikke knuf van ons zessen

  3. Je vermaakt je zeer, krijg ik zo de indruk. In de kerk gewoon lekker mee gaan swingen, dat leer je vanzelf!

  4. Leuk je eerste grote avonturen in Eldoret te lezen!
    Zo te lezen, denk ik niet dat je je gaat vervelen daar ;)
    Liefs

  5. Hoi lieve dochter,
    Na de eerste culture shock doe je het geweldig!
    We zijn trots op je!

    Veel liefs in Hem verbonden

  6. Hoi Noemi

    Wat een ervaringen heb je opgedaan!
    erg leuk om te lezen!Miriam is superblij dat je aan haar denkt een dikke kus van haar!
    Succes met alles wijsheid en zegen liefs Poldervaartjes

Selecteer een tab met welk account je een reactie wil achterlaten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>