Aangekomen!

Uitgelicht

6 februari 2012

Het was zover. Vandaag vloog ik naar Kenia. Ik was best zenuwachtig. Meer omdat ik
niet wist wat mij te wachten stond: Hoe het met de douane zou gaan en of ik
straks ook mijn koffers weer terug zou krijgen. Maar goed, daar gingen we dan. Opgepropt in de auto. Koffers in de achterbak en één bij Tabita en Jan (zus en zwager), op weg door een besneeuwde wereld naar Schiphol. De reis ging voorspoedig. Het inchecken van de koffers ging prima. Alles werd goed gekeurd en toen begon het afscheid nemen. Wat natuurlijk vrij emotioneel was. Dan door de paspoortcontrole. Achter me riep Rick (mijn neefje van 3 jaar) telkens ‘TANTE!’. Al zwaaiend op zoek naar een restaurantje voor een kopje warme chocomelk. Oké, waar moet ik heen? Gate F7, nou dan gaan we maar op weg, Een enorme rij stond er voor mij, maar het liep
aardig door. Laptop uit mijn tast, vest uit, schoenen mochten gelukkig aan blijven en
door de bodyscan. En natuurlijk: ik moest weer gefouilleerd worden. Gelukkig
was er verder niets. En dan weer wachten op wat er zou gaan komen. Om kwart
over 10 mochten we het vliegtuig in. Ik had de dag daarvoor al mijn plaats
uitgekozen en zat lekker bij het raampje, naast een wat ouder echtpaar uit Engeland. De reis ging voorspoedig, we vetrokken met een kleine vertraging van een half uur, maar hadden door de wind mee geen vertraging bij aankomst. Tijdens de vlucht ben ik goed verzorgd met allerlei lekkere hapjes en eten en drinken. Om kwart voor 9 plaatselijke tijd (het is hier twee uur later dan in Nederland en België) landden we en taxieden naar de slurf (dus niet met een trapje naar beneden, zoals ik gedacht had). En wat een warmte, het was ’s avonds nog 23 graden Celsius (verschil met Nederland toch wel 30 graden ;-)).Toen kwamen we in een doolhof terecht. De eerste splitsing was al vaag. Ik heb maar de grote groep gevolgd en kwam toen bij wat duidelijkere bordjes. Een man stuurde mij weer ergens anders heen met nog een aantal mensen. Ook met iemand die ik had ontmoet bij het wachten bij de gate.Wij samen op zoek hoe we bij onze koffers konden komen. We kwamen bij een paspoortcontrole terecht. Boven de balies stonden bordjes voor wie waar heen moest, maar ook daar werden we verwezen naar een andere balie die voor ons niet logisch was.

Maar goed, toch maar geluisterd naar dringend herhalende verwijzingen. En het was gelukkig ook goed. Ze hadden geen vragen, er moest een foto gemaakt worden
en al mijn vingerafdrukken werden genomen. Toen mocht ik doorlopen, verder
op zoek naar mijn koffers. Ik kwam in een hal terecht met banden waar koffers
op lagen, en daarnaast stonden ook allemaal koffers. Ik zoeken en wachten en
wachten. Maar toen eindelijk toen ik dacht dat ik ze niet meer zou krijgen, ·kwam er wat bekends voorbij rollen. Maar nee, dat was hem toch niet. Hij leek er zo op. En dus maar weer wachten, En toen, ja toen, kwamen ze dan toch eindelijk. Eerst mijn backpack en even later ook mijn koffer. Gelukkig… Nu op zoek naar Maria, die mij zou komen op halen. Tussen alle donkere mensen, zag ik opeens een Peruaan staan! Ja, dat is ze! Ik snel er heen. En ik kon haar gelukkig snel in mijn arme sluiten. Toen op weg naar de auto. Ja, daar zit de bestuurder rechts en rijden we links. Dat was ff wennen en nog steeds wel. Lekkere chaotische weg en het rook naar buitenland (diesel en veel stof ;-)).
Na een lange weg, waar we een paar keer fout hebben gereden, kwamen we aan bij
het huis van Maria en Conrado. Een mooi groot huis op een compound met allemaal beveiliging. Ik slaap hier twee nachten in een prachtige gastenkamer,·waarna ik woensdag naar Eldoret zal vliegen.

7 februari 2012

Gisteravond even wat spullen opgeruimd en lekker naar bed gegaan. Na een wat onrustige nacht, ik mocht gelukkig uitslapen, kon ik lekker onder de douche stappen. Net lekker aan de ontbijttafel gezeten, met vers fruit, geroosterde boterhammen,
kaas, sap en een bak koffie. Het is hier genieten!! En nu zit ik jullie alles te vertellen ;-).
Straks is de planning dat we naar de stad gaan om lekker te gaan shoppen en
geld te halen. Gisteravond al wat dingen in het donker gezien en gevoeld (de
weg, was nogal vaag ;)). Men bouwt hier een snelweg, waarna opeens een hobbel
zit, of enorme gaten, wanneer men moet verwisselen naar een ander stuk van de
snelweg. Er staan echt geen borden en als ze er al staan is het vaak verkeerd.
Dat is dus lekker Kenia, zullen we maar zeggen. Straks bij daglicht en ik ben
erg benieuwd.

Mijn locatie Nairobi, Nairobi, Kenya.