Wereld van verschil

Woensdag 22 februari zouden we (Beatrice Siraly, ds. David Kiprono, ds. Samuel Korir en ik) om 8 uur vertrekken naar Turkana, zodat we aan het eind van de middag daar zouden aankomen. Dit veranderde natuurlijk. We vertrokken uiteindelijk om ongeveer 11:30 uur uit Eldoret om de grote reis naar Turkana, en preciezer gezegd naar Katilu te ondernemen. De weg er naar toe was een weg van uitersten. Eerst had je een best wel aardig geasfalteerde weg, maar al snel werd dit een zandweg, wat uiteindelijk resulteerde in meer kuilen en gaten dan weg ;-). Ook het landschap veranderde. Eerst waren er de vele gebouwen en voornamelijk de vele mensen, daarna kwamen er veel bergen, waar we veel moesten stijgen en dalen. En na een rivier kwamen dan in het vlakke Turkana: de woestijn. Droogte en erg warm. Ik denk dat we de top van 45 graden zeker wel bereikt hebben. We kwamen door de vertraging laat in de avond aan. Ik had dan ook geen idee hoe het er allemaal uitzag, want het was erg donker en geen stroom. Met een zaklamp op zoek naar het toilet samen met Beatrice. We deden de deur open en meteen weer dicht: er zaten daar minstens 40 grote kakkerlakken. Op de muur, op de grond, in het gat. Dan doe je toch liever je behoefte midden in de natuur en dan maar even je zaklamp uit. Eerste nacht overleeft en toen zag ik waar we waren. Het was inderdaad echt heel vlak en heel droog. De bomen die er staan, zijn geel of
hebben geen bladeren meer. Na het ontbijt van chapaties (soort pannenkoek) en nog andere deegachtige driehoeken, gingen we naar de kerk waar we de eerste trainingen zouden geven. Natuurlijk begon dat te laat ;-), kleine vertraging van een uur of 2 a 3. Maar goed dan begonnen we dan ook. Het was erg boeiend om te zien hoe de mensen smachten naar een training. Alle trainingen werden in het Swahili gehouden en daarnaast vertaald in de lokale taal. Engels werd bijna niet gesproken, al konden sommigen in deze gemeente wel Engels schrijven/lezen. De meeste mensen die aan de trainingen deelnamen, konden niet lezen of schrijven. Daarom schreven degenen die dat wel konden vaak in 2 boekjes, om zo degenen die niet konden lezen of schrijven toch nog de informatie te geven. De meeste kinderen kunnen namelijk wel lezen en schrijven en kunnen het daardoor aan hun ouders doorgeven. Het was bijzonder om te zien hoe aandachtig ze luisterden. Helemaal omdat vaak de lunch pas om 3 a 4 uur werd geserveerd en de mensen dus echt wel trek hadden. Tussen de trainingen werden er ook geen pauzes gehouden, men ging gewoon door. Deze eerste dag gaf Beatrice twee trainingen over ‘Bijbelstudie’ en ‘Zondagschool’. Kiprono gaf een training over  ‘Reformatorisch geloof’ en Korir over ‘Discipelschap’. Na de trainingen zijn we weer doorgereisd naar de volgende plaats: Lokori. Onderweg zijn we nog gestopt in Lokichar, waar ik een cadeau moest afgeven dat ik uit Nederland had meegekregen van een oud zendingswerker. In Lokori hebben we bij de pastor en tevens moderator geslapen, hier hebben we uiteindelijk drie nachten geslapen omdat er in een andere plaats niet op ons gerekend was. We hebben op vrijdag een training in Lokwii gehouden, dat valt onder de parochie Lokori. Naast Lokwii zijn er nog 3 gemeentes die hieronder vallen. In Lokwii
zijn er weer trainingen gegeven over “Bijbelstudie” & “Zondagschool”, maar nu ook over “Pastorale zorg” en “Fondsenwerving voor Zending”. Op zaterdag zijn we in Elelea geweest. Daar hebben we dezelfde trainingen gehouden. En tot onze verbazing was iedereen op tijd. ;-)

Op zondag hebben we ons opgesplitst in 3 groepen. De rest van de teamleden zouden elk in een andere gemeente preken en ik mocht kiezen met wie ik mee ging. Ik koos ervoor om met Beatrice naar een Jongens Secundary School te gaan. Hier waren ongeveer 400 jongens aanwezig. Ik heb mijzelf daar voorgesteld en de groeten kunnen overbrengen van de gemeente in Nederland. Na de preek hadden we een kort gesprekje met het hoofd van de school. Zij vertelde ons over de problemen waar de jongens mee kampen: drank, relaties, HIV. Ze vroeg ons of wij hun konden bemoedigen en aansporen om in God te blijven geloven en zich te richten op de studie. Dit hebben we dan ook gedaan en na afloop werden we thuis gebracht door twee jongens. Deze hadden het heel fijn gevonden dat er over gesproken werd. Ik wil u dan ook vragen om voor deze jongens te bidden. Ze hebben uw gebed hard nodig!

Ps. Voor foto’s zie voornamelijk onder het tabblad “Foto’s”



Mijn locatie .

1 reactie op “Wereld van verschil

  1. Noëmi,
    Ben altijd onder de indruk hoe de mensen met weinig middelen, grote inzet en verlangen hebben meer te leren. Ons wordt het op een presenteerblaadje aangeboden en wij vinden dat maar heel gewoon.
    Ken je me nog? Even voorstellen… je “oude ” zondagsschooljuf. ‘k Ben van plan je te “volgen” en zo nu en dan te reageren. Wat heb je in korte tijd al veel indrukken opgedaan!
    Groet,
    Nellie

Selecteer een tab met welk account je een reactie wil achterlaten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>